Vervolg op club Canada met mooie reisverhalen

 

WELKOM OP CLUB CANADA II REISVERHALEN EN GA MET MIJ MEE OP REIS DOOR CANADA.
 

Logo+%281%29.png

WELKOM OP CLUB CANADA II REISVERHALEN

Hier vind je de prachtige reisverhalen over Canada.
Deze club is een aanvulling op club Canada, waar je verder allerlei andere interessante onderwerpen en foto's over Canada kan vinden.  

Click op de banner van club Canada hieronder
 

Club-canada.png

Zeker de moeite waard!!!!!!!!!!!!!!!!!
groetjes Astrid (oprichtster), Conny (eigenaar) en Wilma (beheerder)
Onze banner
 

Canada-2.png

UITGELICHT!

 

  266624758_aaff574888.jpg?v=0  2914126557_c0f5c720cd.jpg?v=0  2914147497_f6dae4c2c5.jpg?v=0   2914126565_f2a8e2b4e0.jpg?v=0   266624767_2f35fdb0e8.jpg?v=0   266624763_c063459086.jpg?v=0

V A K A N T I E   V E R S L A G

26  M E I   –   16  J U N I  2 0 1 2

C A N A D A   -    U S A

Dag   1

Zaterdag  26  mei  2012

Zuidwolde  - Amsterdam

Amsterdam – Calgary

Calgary – Claresholm   142,7 km

Wij staan om half zeven op. De koffer zijn al in de auto en al ruim van te voren gepakt zoals gebruikelijk bij ons.  Wij doen alleen onze handbagage er nog bij en dan vertrekken wij richting Hannie en Leo, welke ons met onze eigen auto naar Schiphol zullen brengen. Leo is een college van mij ( Hans) en zij hebben dit al eerder gedaan. Tegen half acht vertrekken wij uit Groningen naar Schiphol.

Het is geheel niet druk op de weg en de autorit naar Schiphol verloopt voorspoedig en tegen 10 uur komen wij daar aan. Wij nemen dan gelijk afscheid van Leo en Hannie die er nog en leuke dag verder van gaan maken. Het weer is prima en wij gaan snel naar de incheckbalie van Air Transat, waar de formaliteiten snel zijn afgehandeld. Dan via de  paspoortcontrole naar gate G4, waar wij moeten wachten tot wij kunnen instappen voor onze vlucht naar Calgary. Al met al valt dat allemaal nog wel mee en tegen één uur kunnen wij instappen. Het vertrek staat gepland voor half twee doch wij vertrekken ongeveer 10 minuten later om de lange taxie-baan naar de startbaan, in ons geval, de Polderbaan  te nemen. Hier vindt de eigenlijk start dan pas plaats, echter onze start wordt na 100 meter al afgebroken en wordt het vliegtuig naast de startbaan geparkeerd. Er is schijnbaar een lampje in de cockpit defect die eerst gerepareerd moet worden. Na ongeveer een half uur is dat verholpen en vertrekken wij nu echt voor de vlucht van ongeveer 9 uur naar Calgary.

De verdere vlucht verloopt voorspoedig en de verzorging in de club classe is prima. Om ongeveer kwart over drie plaatselijke tijd, drie kwartier later dan gepland, landen wij op de luchthaven van Calgary. Via de immigratie officieren , waar wel dit keer lange rijen staan onze bagage opgehaald en via de douane naar de balie van Alamo, het autoverhuur bedrijf, welke in de parkeergarage tegen-over de aankomsthal is gelegen.  Hier krijgen wij de sleutel  van de door ons al in Nederland gehuurde auto. Ook hier verloopt alles vrij snel en even later gaan wij op weg in onze 4 wheel drive Mitchubitchi  Outlander. De wegen zijn in verband met de uitbreiding van de luchthaven ook veranderd en nu gaan wij via de airport-road gelijk naar de Deerfooth trail, de Highway 2 South. Deze kunnen wij blijven volgen tot in Claresholm, ongeveer anderhalf uur rijden, waar wij een motelovernachting hebben geboekt in het Blue Bird Motel, hetgeen ook gelijk aan de highway 2 is gelegen. Tegen zes uur arriveren wij daar en zijn dan ook wel verreist en gaan ook snel slapen.

Het weer is nog vrij redelijk zo’n 14 graden en half bewolkt met wat zon.

 

Dag  2

Zondag  27  mei 2012

Claresholm – Waterton Park – Chief Mountain (Border) – Browning – Great Falls – Helena

651,8 km

Om ongeveer 5 uur staan wij op en het is nog donker en het regent licht. Wij doen kalm aan en vertrekken richting Waterton als het licht begint te worden.  Het is zoals verwacht erg rustig op de weg maar het blijft licht regenen. Bij waterton aangekomen begint het zelfs, zoals overigens voorspeld licht te sneeuwen. Wij kopen gelijk en jaarkaart voor alle parken in Canada (135 dollar!!!) en kijken even op het weggetje naar Red Rock Canyon. Echter de beren laten zich niet zien. In het plaatsje zelf gaan wij even tanken en dan op weg naar de border(grensovergang) chief Mountain, waar wij een visum moeten kopen a 6 dollar per persoon om Amerika in de mogen. Hier zijn de formaliteiten vrij snel gedaan . Het blijft sneeuwen en hier ligt al een  behoorlijke laag. Zeker 5 cm en kunnen wij niet harder rijden dan zo’n 30 a 40 km per uur. Het schijnt hier al 3 dagen te sneeuwen. Gelukkig is de weg na Babb weer sneeuwvrij . In de General  Store in St Mary doen wij enkele aankopen en vraagt de eigenaar waar wij vandaan komen. Als wij zeggen dat wij uit Nederland komen, deelt hij ons mede dat een uurtje geleden er ook twee Nederlanders op de fiets  zijn langs gekomen. Ze hadden hier en paar dagen doorgebracht maar gingen nu verder. Als wij verder rijden zien wij hen op een gegeven moment langs de weg staan en maken even en praatje men hen. Het blijkt dat zij nog helemaal naar Denver moeten. Wij wensen hen veel succes en kracht toe en vervolgen onze weg. Het blijft licht sneeuwen, maar de weg is sneeuwvrij en schieten wij behoorlijk op. In Great Falls gaan wij eten bij Perkens Family restaurant, hetgeen erg goed is. Hierna verder nog ongeveer 120 km naar Helena  ons reisdoel voor deze dag.

In Helena boeken wij een kamer met twee bedden bij Days  Inn en proberen voor het eerst onze mini laptop uit en dat gaat prima. Het weer is niet al te best deze dag. Het heeft bijna constant gesneeuwd en is in Great Falls pas overgegaan in lichte regen. De temperatuur was ongeveer 0 graden.

Dag  3

Maandag  28  mei - 2012

Helena  -  Towsend  -  Three Forks – Bozeman -  West Yellowstone – Gardiner.

525,9 Km

Tegen kwart voor zes staan wij op en gaan om even na zes uur ontbijten, dat bij de prijs is inbegrepen. Wij hebben hiervoor bij het inchecken aparte bonnen gekregen waarop wij kunnen aangeven of wij pancakes/gebakken eieren en saucijzen of bacon willen hebben.

Deze worden apart klaargemaakt. Koffie /thee, jus d´orange en jam etc. kunnen wij zelf pakken. Al met al een heel prima ontbijt en het smaakt ons uitstekend.  Dan via de highway 287 richting Towsand en dan naar Tree Forks om daar de Interstate Highway 90 East te nemen. Het weer is nog steeds wat regenachtig maar het zou wat beter worden vandaag. Bij Bozeman besluiten wij af te slaan en weer de 287 te volgen naar West Yellowstone en hier via het Yellowstone Park naar Gardiner te rijden. In West Yellowstone stoppen wij even om Koffie en thee te gaan drinken en wat souvenir shops te gaan bekijken. Wij kopen hier zelfs al twee beeldjes van black bears.  Bij de West Entrance van het park kopen wij een kaart voor zeven dagen, welke ook geldig is voor de Grand Tetons. (25 dollar) Wij zien nog voor Madison Jct de eerste bisons. Na Norris Jct zien wij heel  kort de eerste grizzly beer snel de weg oversteken en verdwijnen in de bossen. Zo snel dat wij er zelfs geen foto van hebben kunnen maken. Verder is het wat wild betreft vrij rustig in het park. Er zijn wel  veel mensen, maar het is dan ook Memorial  Day en extra vrije dag voor de Amerikanen.

In Gardiner  hebben wij voor twee nachten een kamer geboekt bij Super 8, waar wij ook al enige keren eerder  hebben overnacht, ook in 2010 toen wij hier besloten terug te gaan naar Nederland ivm mijn herseninfarct. Wij nemen en korte rust en gaan dan weer het park in. Gardiner ligt net buiten  het Park bij de North Entrance. Hier staat ook de oude stenen entree poort, de vroegere officiële ingang van het park, welke destijds nog onthuld is door president Theodore Roosevelt. Wij zien slechts één black bear langs de weg van Mammoth Hot Springs naar Roosevelt /Tower. De rangers houden de mensen op een veilige afstand en ook loopt de beer precies tussen omgevallen bomen in een groot glooiend open stuk en moeilijk te fotograferen. Wij gaan dan ri Lamar Valley en zien hier wel op de grote open  vlaktes diverse bisons met kalfjes lopen. De beren en wolven laten zich hier niet zien, wel zien wij twee keer een Das lopen. Deze hebben wij nog nooit eerder gezien. Eén ervan loopt zelfs tussen de auto's door de weg over vlak voor ons en lijkt ook helemaal niet schuw. Daarna gaan wij terug naar ons motel in Gardiner.

 IMG_5396.JPG

Dag  4

Dinsdag  29 mei  2012

Yellowstone  Park

365 Km

Wij staan vroeg op en gaan uiteraard weer het park in. Bij Swan  Lake vlak na Mammoth Hot Springs zien wij op vrij grote afstand 2 grizzly beren tussen de hoge struiken scharrelen. Wij kunnen alleen de ruggen van de beren zien, daar de struiken behoorlijk groot zijn. Bij Norris Jct slaan wij af naar Canyon, daar wij benieuwd zijn of de weg via de Dunraven pas ook open is. Dat is om acht uur ´s morgens nog niet het geval, dus maken wij rechtsomkeert, daar wij om 10 uur afgesproken hebben om voor de webcam in Mammoth Hot Springs te zullen gaan staan. Het weer is in ieder geval goed en de zon schijnt volop dat wij kunnen hier best even gaan staan. Wij komen er ruimschoots op tijd aan en gaan eerst nog wat kaartjes kopen voor diegenen die geen e-mail hebben. Op een bank voor de webcam gaan wij de kaartjes schrijven en gaan om even voor tien uur op de afgesproken plek staan. Af en toe veranderen wij wat van positie en ook gaan wij af en toe wat verder schrijven. Het zijn nl geen bewegende beelden die worden verzonden, doch per halve minuut verwisseld het beeld. Wij laten ons ook nog met onze eigen camera op de foto zetten door een tuinman, die er toevallig aan het werk is.< Bij terugkomst zal blijken dat sommigen dit ook hebben gezien>  Na het webcam moment gaan wij weer verder het park in en gaan nu richting Roosevelt en Tower. Tussen deze twee punten zijn vaak black beren te zien en ook nu is dat het geval. Een moeder black bear met twee cubs lopen rustig te eten tussen de bomen en struiken. De rangers laten nu niet meer de auto’s ter hoogte van de beren langs de weg parkeren. Dat is een goede oplossing, daar anders alles gegarandeerd vast gaat lopen, omdat dan de mensen hun auto overal maar neer zetten. Nu moet je de auto op en parkeerplek neerzetten en dan een stuk teruglopen tot de rangers, die ook de voetgangers op een veilige afstand houden. Omdat de beren tussen de bomen lopen is het bijna onmogelijk ze te fotograferen. Wij kijken dus wel even , maar gaan even kijken bij Tower bij de souvenir shop aldaar. Deze is echter nog niet weer open, na het winterseizoen. Ze zijn wel druk bezig, dus wij kijken de komende dagen nog wel weer. Wel blijkt nu de weg via de Dunraven pas wel open te zijn, dus wij gelijk hier maar langs. Het is een mooie route met steile klimmen en diepe afgronden gelijk naast de weg. Ook prachtige uitzichten over een groot deel van het park. Bij het hoogste punt de Dunraven pass ligt nog behoorlijk wat sneeuw langs de kanten van de weg. Het is ook een route waar men vaak grizzly beren ziet. Wij zien echter  net  als in jaren hiervoor geen beren.

Het is wat bezoekers betreft in  het park vandaag wel en stuk rustiger dan gisteren en wat ons ook echt opvalt dat wij maar heel weinig, bijna geen zelfs  Elken zien. Ze zitten mogelijk dieper het bos in om jongen te krijgen en komen dan pas weer tevoorschijn. Dit doen ze voor het beschermen van de kalveren ten opzichte van Beren en Wolven. Via Norris en Mammoth Hot Springs gaan wij weer terug naar Gardiner. Hier kijken wij eerst even in de souvenirshop, waar wij al vaker leuke beren hebben gekocht. Nu kunnen wij echter niet iets van onze gading vinden. Wel hebben ze er nu wat grotere beelden staan, welke wel van brons te lijken te zijn gemaakt maar ook veel duurder zijn. Dan gaan wij terug naar ons motel  voor een korte rustperiode, voor mij althans. Amanda gaat via onze eigen mini laptop wat e-mailen en proberen verbinding te maken via Skype met haar broer en vriendin in Emmen. Dat gelukt en houdt mij ook nog even van een korte rust af, maar het is toch prachtig dat zoiets kan.

Na de korte rust en het Skype gebeuren gaan wij eerst in Gardiner wat eten en komen hiervoor terecht bij een leuk restaurant met prima eten midden in Gardiner, welke ons eigenlijk nog niet eerder was opgevallen. Daarna het Park weer in, waar wij alleen een eland in het water zien staan. Verder is het erg rustig wat wild betreft. Ook op de route via de Dunraven  zien wij niets.  Volgens zeggen heb je op deze route goede mogelijkheden grizzly beren te zien, doch wij hebben hier nog nooit beren gezien. Wij gaan derhalve niet al te laat terug naar onze kamer het Super 8 motel in Gardiner.  Hier nemen wij nog thee en koffie en pakken onze spullen vast wat bij elkaar daar wij de volgende dag door reizen naar Jackson in de Grand Tetons.

 

Dag  5

Woensdag  30 mei  2012

Gardiner – Jackson

365 Km

Om half zes opgestaan en gaan gelijk om zes uur een ontbijtje nemen. Het is al behoorlijk druk in de ontbijtruimte, waar ook de receptie van het motel is. Het is een eenvoudig ontbijt , maar het gaat er goed in. Dan uitchecken en op pad via Mammoth Hot Springs naar Norris. Bij Swan Lake zien wij op grote afstand in het stuikgewas de ruggen van twee beren. Wij kijken even hierna en gaan dan snel  verder. Bij Norris slaan wij af richting Canyon en hier weer via Hayden Valley naar Fishing Bridge. Hier slaan wij ook even af richting de East Entrance, daar wij vaak langs deze weg, niet ver vanaf Fishing Bridge, Grizzly beren ook met jongen hebben gezien. Dit keer echter zien wij niets en ook geen fotograven die hier voorgaande keren wel al stonden te wachten op de beren.

Wij rijden nu verder in Zuidelijke richting  om na West Thumb lake af te slaan de 89 South op richting De Grand Tetons. Het landschap begint hier gelijk al te veranderen  en de route is gewoon prachtig, alleen het wild en met name de beren laten verstek gaan.  Bij binnenkomst in de Grand Tetons hebben wij gelijk uitzicht op grote meren en  prachtige bergen  met de eeuwige sneeuw. Vlak na Colter Bay nemen wij de afslag de Tetons Park Road op. Gelijk rechts zie je dan de Willow Flats. Van PJ en Claudia, internet kennissen en ook Canada gangers, wordt hier in juni elke dag wel een elk kalfje door een  grizzly gedood en opgegeten. Wij zien wel een kudde Elken, echter zonder jongen. Het is net als in Yellowstone  waarschijnlijk iets te vroeg nog en zijn de Elken nog in de bossen om jongen te krijgen. Wij slaan even later af naar Signal  Mountains, vanwaar wij een prachtig uitzicht hebben oa over Willow Flats.

IMG_5477.JPG

                                        

Het is mooi weer geworden en ook behoorlijk warm. Wij vervolgen onze weg  weer via de Tetons Park Road en weer valt het enorme verschil met het Yellowstone park op. Wij rijden door een grote vlakte, elke grotendeels bedekt is met half hoge struiken (Struikgewas) en dit soms zo ver het oog strekt. Ongetwijfeld zit hier ook wild tussen, alleen moet je dan wel geluk hebben om ze te zien.

Het is ook niet erg druk op deze weg, welke eigenlijk evenwijdig loopt aan de highway 89 en er ook weer op uitkomt. Vlak hiervoor kunnen wij nog de afslag nemen via de Moose Wilson Road, welke ook evenwijdig loopt aan de Highway 89. Langs deze weg , welke gedeeltelijk uit gravel bestaat heb je goede mogelijkheden Moose te spotten. Het laatste gedeelte is vrij bewoont (Jackson Hole VIllage) en hier staan ook weer  mobiele borden met waarschuwingen voor overstekende elanden (Moose).  Wij zien echter niets en slaan aan het einde van de weg linksaf, en komen zo weer in Jackson terecht, echter nu wel helemaal in zuid Jackson. Hier hebben wij voor twee nachten bij Motel  6 een kamer besproken en wij gaan kijken of wij er al terecht kunnen. Dat is wel het geval alleen is men nog met de riolering bezig, dus kunnen wij nog geen gebruik maken van het toilet. Wij gaan dan ook verder het plaatsje Jackson bekijken. Het is hier aardig druk en het is en leuk plaatsje met vele galerieën. Allemaal wat verfijnder  en zeker ook duurdere winkeltjes. Bij het visitor center gaan wij wat informatie inwinnen, waar wij mogelijk wild en met name uiteraard beren zouden kunnen zien. De man die ons helpt is zeer vriendelijk en tekent op en kaartje aan waar wij zouden kunnen gaan kijken. In het noorden van het park hebben ze volgens de man in  de laatste dagen vaak grizzly beren, één met 3 cubs (zeker 2 jarigen) en één met 2 cubs (ook twee jarigen) de highway 89 over zien steken. Wij besluiten die kant maar op te gaan. Het is vooral op het gedeelte waar wij op de heenweg net voor zijn afgeslagen de Tetons Parkway op.   Wij rijden ook nog een ommetje via de Gros Ventre road, waar vaak veel  Moose te zien zijn, echter nu dus niet.  Wij komen nu ook door stukken bosgebied heen, waar ook vrij constant voor wild op de Highway wordt gewaarschuwd. Op een gegeven ogenblik moet je linksaf slaan (ri Yellowstone), je blijft wel op de highway 89 en gelijk na de afslag kom je weer bij één van de officiële ingangen van het Grand Tetons  Park. Direct erna staat weer een  groot verrijdbaar  waarschuwingsbord  met de tekst dat er hier geregeld beren met jongen de weg oversteken. Helaas wij zien ze niet.

De omgeving is wel heel erg mooi en geheel anders dan het Yellowstone park. Wij nemen weer dezelfde  afslag als deze morgen alleen nu komen wij dus uit zuidelijke richting, dus nu links af  De Teton Parkway op. Ook nu zien wij helaas geen wild en wij besluiten terug te gaan naar Jackson.

Het eerst gaan wij even kijken of men klaar is met de riolering werkzaamheden van het motel. Dat is het geval en wij houden een korte rust, waarna wij op zoek gaan naar een restaurant om iets te gaan eten. Dit wordt uiteindelijk en chinees restaurant in een kleine Mall vlakbij ons Motel. Het eten is hier voortreffelijk en erg goedkoop. Wat ons wel op valt dat bij het bestek geen messen zitten. Hier moet je apart om vragen. Na het eten kijken wij nog even in het plaatsje zelf en gaan dan terug naar ons motel, waar wij nog even met de laptop bezig gaan en dan zit deze dag er ook weer op.

 

Dag  6

Donderdag  31 mei 2012

Jackson (Grand Tetons NP)

407 Km

Wij staan niet al te vroeg op en gaan het eerst richting Jackson Hole Village en de Moose Wilson Road het park weer in. In het park dat officieel na Jackson Hole Village begint zien wij opeens enkele auto langs de gravelweg staan en ja hoor vlak aan de weg in het lager liggen de struikgewas en waterstroompjes staat een female Moose rustig zich te goed doen aan de blaadjes van diverse boompjes. Wij blijven uiteraard ook even staan en maken ook met enkele mensen even en praatje. De avond ervoor hebben enkelen hier ook bevers gezien en ook van zeer dichtbij. Het is ook een prachtig gebied hier voor bevers. Wij rijden dan weer verder en gaan even later de Teton Park Road weer op. Het is weer rustig op de weg en ook met het wild blijft het erg rustig. Ook bij de Willow flats

  IMG_5534.JPG

                                        

is het rustig en zien wij alleen een kleine kudde Elken zonder jongen. Ook is er geen activiteit van andere fotograven.

Wij gaan even kijken in de buurt van Colter bay, waar ook een grizzly beer gesignaleerd zou zijn en waarschijnlijk een jong die net bij de moeder vandaan is. Wij zien echter geen wild en gaan bij een supermarkt wat eten kopen en enkele souvenirs voor het thuisfront.  Ook gaan wij nog en kijkje nemen iets ten noorden van Colter bay op de Pilgrim Creek Road.  Hier is ook een beer waargenomen. Het is een grove gravelweg die ver het land ingaat en weer weidse uitzichten kent en de uitzichten zijn ook prachtig, alleen het wild ontbreekt en ook weet je niet precies waar je misschien moet zoeken. Het is ook erg groot. Dan maar weer terug, ook nu via de Teton Park Road.. Nu slaan wij niet af de Moose Wilson Road op, doch gaan wij rechtdoor en een kijkje nemen bij de brug over de Snake River, waar volgens  de man van het visitor center vaak twee Elanden onder te zien zijn. Wij zien bij aankomst gelijk dat er meerdere auto’s staan en ja hoor er loopt en Male Moose net bij de brug vandaan  de bossen in. Af en toe komt deze er weer uit en loopt wat langs de waterkant. Dan zien wij ook nog een tweede Moose die ook hetzelfde gedrag vertoont. Helaas staat de zon recht tegenover ons en is het moeilijk fotograferen.  Dan opeens horen wij boven ons het geluid van een vliegtuig en zien een vrij groot vliegtuig niet al te ver boven ons langs gaan. Wij staan hier zoals blijkt net in het verlengde van het vliegveld van Jackson en  hadden  echter niet verwacht dat er hier zo grote vliegtuigen zouden landen.  Wij gaan nu verder terug via de hoofdweg de 89 naar Jackson om in het stad je een zijweggetje op te gaan zoeken, waar ik op internet  borden langs het weggetje heb zien staan met waarschuwingen voor bisons elken en moose.  Als wij vrij eenvoudig het weggetje hebben gevonden, dat ook gelijk hoog de bergen ingaat, blijkt het een prive weggetje te zijn, waar je niet in mag. Een tegenvaller, daar wij hier zeker wel wat wild hadden verwacht, maar het is niet anders. Dan gaan wij maar in het plaatsje zelf wat rondkijken. Het is nog morgen en nog niet al te warm.  Wij parkeren de auto en gaan op zoek naar wat leuke souvenirs shops. Die zij echter hier niet makkelijk te vinden. Men heeft hier meer galerieën en kunstzaakjes. Waar wij naar zoeken, beeldjes van black/grizzly bears hebben ze hier wel, echter meer van bronsachtig materiaal en ook groter van formaat dan wat wij eigenlijk zoeken. Ook de prijzen zijn behoorlijk en ook het gewicht is aanzienlijk en wij nemen dan ook hiervan niets mee. Wij kijken wel verder waar wij nog komen. Het zij ook allemaal wat nettere en duurder zaken. Ook bekijken wij nog een zaak waar men bv opgezette dieren kunt kopen oa beren. Een grizzly beer kost hier al gauw een slordige 6000 dollar en een witte (black ) bear zelfs 12000 dollar.

IMG_5526.JPG

 

Bij de 4 ingangen van een klein parkje midden in Jackson heeft men bogen gemaakt van geweien Ook staan er grote beelden van een grizzly beer en een Moose alsmede een cowboy te paard met een kind voorop het zadel. Echt mooie beelden en het geeft ook eigenlijk aan dat er veel kunst te vinden is in de winkels en galerieën.

Dan gaan wij toch maar weer het park in, het weer is prima alleen zien wij weer geen beren. Wij maken het nu voor ons bekende rondje en gaan dan in de loop van de middag terug naar ons motel voor en korte rust.  Na deze rust gaan wij weer op zoek naar een eetgelegenheid en Amanda heeft een restaurant gezien genaamd Bubbles grill. Wij gaan hier heen en nemen oa een hoofdgerecht inclusief  soep en saladebar. Het is hier allemaal duurder dan normaal en het eten valt ook nog tegen, zelf de soep en saladebar. Erg jammer. Hierna gaan wij nog en kijkje nemen op de Moose  Wilson Road. Wij zien echter geen elanden. Bij een uitkijkpunt  waar je prachtig in de diepte kijkt op een riviertje en bossen met grasstroken er voor zien wij wel enkele bevers zwemmen, echter te ver voor opnamen. Ook is dit zeker een prachtig gebied voor elanden, echter die zien wij niet. Wij maken nu niet het grote rondje maar gaan via de brug over de Snake river terug naar de 89 en dan terug naar Jackson.  Wij zien dan nog enkele grote vliegtuigen landen op Jackson airport en wederom verrast ons dat. Het is nu al avond en er landen vrij vlot achter elkaar toch zeker nog 4 grote toestellen.

Wij rijden rustig terug naar ons motel en dan zit deze dag er ook weer op, morgen terug naar Gardiner en het Yellowstone Park.

 

Dag  7

Vrijdag  1 juni 2012

Jackson – Gardiner  (Yellowstone NP)

Km  502,1

Wij staan op tijd op en rijden om ongeveer zes uur weg uit Jackson. Wij nemen nu de Highway 89 via Jackson zelf in Noordelijke richting. Het is nog vroeg en zoals vaak nog erg rustig op de weg. Dat is ook het geval met het wild en ook de laatste kans om beren te zien lijkt gedoemd te zijn te misluk-ken.  Echter vlak na Colter Bay is het wel raak en ziet Amanda in een open stuk hellend terrein en jonge grizzly beer lopen. Ik was er al voorbij gereden, maar  wij  draaien snel om en kijken en ja hoor daar loopt een mooie jonge grizzly beer gras te eten, waarschijnlijk één van de jongen die voor het eerst bij de moeder is  weggegaan.

IMG_5570.JPG

 Het jonge beertje is vrij rustig en kijkt ons af en toe even aan, maar blijft rustig door eten.  Inmiddels hebben  er diverse auto’s ook halt gehouden om de grizzly beer te fotograferen. Wij gaan na ongeveer een 25 minuten verder richting de South Entrance van het Yellowstone |NP.

Het is erg rustig op de weg en wij schieten flink op en net als op de heenweg veranderd het land-schap nu ook weer bij binnenkomst van het Yellowstone Park. Dat is wel erg opvallend en interes-sant.  Dan komen wij weer voor de keuze te staan of wij via de westkant (langs de Old Faithfull) of de Oost kant (Fishing Bridge/Hayden Valley) zullen gaan. Wij kiezen voor de Oostelijke route en als wij bij de afslag naar de East Entrance en Fishing Bridge komen blijkt dit een goede keus te zijn geweest. Op de afslag is een enorme drukte en ja hoor een moeder Grizzly met twee erg grote jongen lopen  door het struikgewas. In eerste instantie weer alleen de ruggen er boven uit te zien, maar de beren hebben de intentie de weg naar Fishing Bridge over te willen steken en nu kunnen wij enkele mooie opnamen maken. De beren kijken af en toe wel naar de vele mensen die hier inmiddels staan, doch trekken zich er niets van aan en vervolgen gewoon hun pad dat zij willen gaan. Wel een prachtig gezicht en wij genieten volop. Daarna gaan wij nog even een stukje de weg richting Fishing Bridge, welke op nog geen 500 meter verder op al ligt, en de East Entrance op. Hier is helaas niets te zien en wij keren om en gaan via Hayden Valley verder. Halverwege Hayden Valley zijn rangers net bezig een parkeerplaats af te zetten. Ik maak een stop en vraag wat er aan de hand is en of er iets te zien is.  Er blijkt een grizzly beer te zijn doodgereden en die gaan ze nu weghalen. Wij mogen  echter niet blijven staan. De ranger vertelt nog wel dat het een 20 jarige grizzly beer was, welke een goed leven heeft gehad. Het blijft toch wel jammer. Er wordt hier ook nog wel vaak te hard gereden.   Wij vervolgen onze weg en gaan via de Dunraven  Pas, waar wij echter niets zien op enkele bisons na. Dan via Tower en Roosevelt  naar Mammoth Hot Springs en dan naar Gardiner waar wij wederom inchecken voor twee nachten in het Super 8 Motel.

Echter vlak voor de uitgang staan diverse auto’s geparkeerd en staan de mensen in de diepte te kijken en als wij ook stoppen en gaan kijken zien wij langs het riviertje enkele Elken met kleine kalfjes lopen. Waarschijnlijk keren zij terug naar het park na hun kalfjes ergens ver buiten het park t hebben geworpen. Dit zijn de eerste kalfjes die wij zien dit jaar hier in Yellowstone  

Als wij bij her Super 8 motel aankomen is het inmiddels al weer middag geworden en wij houden de gebruikelijk korte rust.  Om ongeveer half vijf gaan wij weer op pad. In Gardiner gaan wij eerst op zoek naar een restaurant om wat te gaan eten. Dat wordt hetzelfde restaurant waar wij ook een paar jaar geleden hebben gegeten. Het is een groot restaurant wat je eigenlijk niet aan de buitenkant ziet. Ik maak echter een klassieke vergissing door hier spaghetti en meatballs te bestellen, het is weer veel te veel. Ik zie het gelijk als men het op komt dienen. Een enorm groot diep bord vol spaghetti en twee enorme gehaktballen erboven op. Het bord heeft meer de grote van een enorme fruitschaal. Ik had het natuurlijk kunnen weten, maar ja ik ga proberen er iets van te maken. De Smaak is voortreffelijk maar na één meatball en een klein deel spaghetti geef ik de moed op. De serveerster vraagt nog beleefd of ik een doggie bag wil, maar dat behoeft niet, alhoewel  het eigenlijk wel zonde is, maar wij kunnen het toch niet weer opwarmen. Amanda heeft geheel iets anders besteld en die redt zich er prima mee. Dan maar weer even het park in. Op de velden tussen de oude Entree poort en de officiele ingang van het park zien wij een  pronghorn sheap lopen en staan er vele mensen foto’s te maken. Wij stoppen ook even en het blijkt dat deze pronghorn sheap  2 jongen heeft die verspreid van elkaar in het hoge gras liggen te wachten tot ze bij de moeder kunnen komen om te drinken. Ze loopt hier op dit open terrein vlak tegen Gardiner aan om waarschijnlijk bescherming te vinden voor haar jongen tegen wolven en beren.

Hierna gaan wij nog even in het park kijken, maar zien helaas verder geen beren en het is ook erg rustig in het park. In voorgaande jaren zag je veel meer fotograven die op bepaalde punten stonden te wachten op beren en wolven. Dat is nu echter niet zo. Wij maken het vanavond dan ook verder niet zo laat en zijn voor donker terug in ons motel in Gardiner.  Na de gebruikelijke koffie en thee zoeken wij onze bedden op en zit ook deze dag er weer op 

  

Dag  8

Zaterdag  2 juni 2012

Gardiner – Gardiner (Yellowstone NP)

Km 367,8

Wij staan tegen zevenen op en gaan wederom het park in. Dit wordt de laatste dag hier in Yellowstone en nu maar hopen dat wij nog enkele beren zullen zien. Dat is het geval. Bij Swan Lake zien wij wederom in het hoge struikgewas een moeder grizzly met twee grote cubs(zeker 2 jarige).

Ook van deze grizzly beren zien wij alleen maar het bovenste gedeelte van de ruggen en af en toen een kop. Ze zijn iets beter zichtbaar dan die van enkele dagen terug. Wij komen ook nog met Neder-landers aan de praat die hier met een camper zijn. Zij komen uit Drachten en maken ook een grote rondreis. Het weer is aangenaam, maar de voorspelling is dat het deze middag zal gaan regenen. Wij vervolgen onze trip en zien wel wat het wordt. Wij slaan af bij Norris ri Canyon. Ik noem dit vaak een tussen stuk en eigenlijk zie je hier niet echt wat. Bij Canyon gaan wij toch nog weer afslaan via de Dunraven Pas naar Tower en Roosevelt. Op een geven ogenblik als wij net beginnen te klimmen komt ons een bus tegemoet die met de lichten knippert. Wij dus extra alert en hopen op een bear jam. Het blijken echter een aantal bisons te zijn die op hun gemak midden op de weg komen  aanlopen.

IMG_5664.JPG

 

Zij trekken zich totaal niets aan van het verkeer en komen via de Dunraven pas nu richting Canyon. Zij moeten dus ook een behoorlijke klim maken, maar schijnen er totaal geen moeite mee te hebben. Ook aan de andere zijde van de Dunraven pas op de klim naar boven komen wij even later ook nog enkele bisons op de weg tegen, maar helaas geen grizzly beren. Vlak voor Tower is het een drukte van belang en staan rangers het verkeer te regelen. Hier loopt een moeder black met met twee kleine cups in het struikgewas in de glooiing langs de weg. Je mag er niet parkeren en Amanda laat mij snel even uitstappen om gewapend met fotocamera en video te gaan kijken en zelf proberen een parkeerplaatsje te zoeken. Dat is erg problematisch en ook zijn de beren heel erg moeilijk te zien, laat staan om ze te fotograferen.  Dus als Amanda weer langs komt rijden stap ik snel weer in en vervolgen wij onze weg. Wij gaan nog een kijkje nemen in Lamar valley, maar ook daar is geen activiteit van zowel mens als dier. Dan weer terug richting Mammoth Hotsprings, waar wij eigenlijk ook nog om 10 uur bij de webcam hadden zullen staan, dit keer echter zijn wij het helemaal vergeten. Dan gaan wij terug naar Gardiner en kijken nog wat rond in de souvenirshops, doch kunnen niets van onze gading vinden. Zelfs in de grote shop waar wij enkele jaren geleden diverse beeldjes van black bears vonden kunnen wij nu niets vinden. Dan maar terug naar ons motel waar wij de koffers wat gaan ordenen, daar wij morgen teruggaan naar Waterton Park. De lucht is ook behoorlijk aan het werken en erg donkere luchten hangen boven de bergen. Als wij op onze kamer zijn begint het ook hard te waaien en even later gaat het even flink onweren. Amanda is blij dat wij op onze kamer in het motel zijn. Ik ga even rusten en tegen vijven gaan wij in het plaatsje wat eten. Dat wordt niet zo gek meer voor mij als de avond ervoor. Wij kiezen ook voor een ander restaurant welke uitkijkt op het veld tussen de oude ingangspoort en de officiële ingang. Op het veld loopt nog steeds het pronghorn sheap, alleen heeft het nog maar één jong. Het weer is sterk wisselend donkere luchten wisselen  snel met felle opklaringen. Wij gaan toch nog even weer het park in na het eten en zien bij Swan lake geen enkele activiteit. Wij rijden nog door tot Grizzly lake, waar wij dit jaar nog niets hebben gezien. Wij zien wel tussen deze beide punten nog een moose bij de Moose Meadows, heel toepasselijk dus. Bij Grizzly Lake is het ook echter uitgestorven en wij gaan rechtsomkeert, daar ook de lucht weer aardig begint te betrekken. Als wij terug in Gardiner zijn gaan wij nog even ten noorden van ons Motel kijken, daar Amanda er nog en souvenir winkeltje had gezien, war wij nog niet eerder waren geweest. Dat brengt ons ook niets en ook niet in een kleine winkel mall er tegenover die wij nu pas ontdekken. Wel hebben ze er dure galerieën met beelden en schilderijen. Het begint inmiddels al weer behoorlijk te regenen en wij gaan snel terug naar onze kamer en houden het verder voor gezien.

 

Dag  9

Zondag  3 juni 2012

Gardiner – Waterton Park

Km  746.8

Rondrit Waterton 85,2 km

Wij staan om half vijf op en rijden om vijf uur weg uit Gardiner.  Wij rijden nu via de Highway 89 North richting Livingston. Het begint net licht te worden en wij moeten goed uitkijken, daar er langs deze weg veel Herten en Elken lopen, welke ook vaak de weg oversteken. Het is zoals verwacht weer erg rustig op de weg en wij kunnen goed opschieten. Na en klein uurtje komen wij aan in Livingston en wij zoeken een vestiging van Mac Donalds op. Wij proberen hier op de parkeerplaats van Mac Donalds of wij contact via Skype kunnen krijgen met Amanda haar broer. Wij hebben dat eigenlijk afgesproken omdat Amanda’s moeder daar ook is en die kan dan ook even meekijken. Wij zouden het proberen in Helene iets verder( nou ja iets verder) op de route van deze dag, maar wij proberen het hier alvast maar even. Het blijft bij het proberen en wij gaan dan ook snel onze weg via de Inter-state Highway 90 west vervolgen. Bij Tree Forks slaan wij af via Towsend binnendoor naar Helena.

Ik ben op een gegeven ogenblik even wat weggedommeld maar Amanda maakt mij wakker met de mededeling dat wij worden aangehouden door de politie. Amanda heeft te hard gereden en de agent die ons tegemoet kwam is achter ons omgedraaid en heeft alle alarmlichten ontstoken en een bord met  ”Stop” aangedaan.  Als wij in de berm van de weg stoppen komt hij vanachter de auto aanlopen en vraagt Amanda of ze weet waarom hij ons heeft aangehouden.  Amanda zegt hem eerlijk dat zij waarschijnlijk te hard heeft gereden. Dat is ook zo, men is er nl met de weg bezig en je mag er maar 35 mijl per uur rijden en Amanda heeft 62 mijl gereden.  Zij heeft dan nog geluk dat het zondag is en men niet aan het werk was. De boetes worden dan verdubbeld. Ook komt zij er nu vanaf met en officiele waarschuwing. Zij moet wel haar rijbewijs, paspoort en huurcontract van de auto tonen en de agent gaat in zijn auto via de computer de officiële waarschuwing uit printen. Dan mogen wij verder en zijn er dus heel genadig van af gekomen. De officiële waarschuwing zullen wij als souvenir  mee nemen. Verder verloopt alles voorspoedig en komen wij even na negen uur aan op de parkeer-plaats van het Days Inn motel, waar wij op de heenweg hebben overnacht. Hier proberen wij weer contact te maken met Amanda haar broer in Emmen. Dat gelukt nu in  één keer en wij zien Dirk en Betty  duidelijk op ons kleine beeldschermpje. Ook Amanda’s moeder komt voor de camera zitten en staart ons toch wel wat verbaasd  aan en zegt niet veel. Wij praten nog wat en sluiten dan af en gaan tanken en dan op weg naar Great Falls, waar wij op de heenweg vlak bij de afslag naar het vliegveld reclame borden hebben zien staan van Denny’s, een restaurant keten dat ons bekend voorkomt en hier willen wij gaan eten. Het is makkelijk te vinden en het eten is hier weer prima. Dan vervolgen wij onze reis ri Waterton park. Het weer is in ieder geval beter dan op de heenreis een week geleden. De zon schijnt en de temperatuur is zo’n 17 graden.

Wij hopen nog beren te zien vlak voor de grens overgang (Chief Mountain), maar helaas de beren laten verstek gaan. Bij de grens zijn de formaliteiten snel afgehandeld en tegen drie uur komen wij aan in Waterton Park, waar wij bij de receptie van het Bear Mountain View Motel hartelijk worden begroet door Barb, welke ons gelijk herkent. Zij heeft Amanda in 2010 erg goed geholpen toen wij terug moesten vanwege mijn herseninfarct. Ook overhandigd zij ons een enveloppe van  Andy en Beth, de eigenaren, met een als welkom geschenk een boek over veelvraten hier in het park. Wij kletsen nog wat bij en Barb is blij dat wij er weer zijn en dat het goed met ons gaat. Wij krijgen weer kamer 2 toegewezen en als wij hier binnen komen zien wij gelijk dat de bedden opgemaakt zijn met een sprei met berenfiguren. Dat hebben ze special voor ons gedaan. Erg leuk en wordt ook door ons zeer gewaardeerd. Wij nemen een korte rust, het was dan een ook en lange reis vandaag.

Na de rust gaan wij eerst in het dorp wat eten en dan het park in. Eerst nemen wij de afslag naar Cameron Lake en heen weg zien wij niets. Het weggetje gaat ongeveer 16 km het park in en eindigt bij het Cameron Lake, dat nog voor het grootste gedeelte met ijs bedekt is. Ook ligt er nog op het laatste stuk aan weerzijden van de weg nog behoorlijk veel sneeuw, hetgeen wel aan het wegsmelten is. Op de terug weg hebben wij meer succes en zien wij een moeder black beer met twee cubs, één bruin gekleurd en de ander zwart.  Dan nemen wij ook nog het weggetje naar Red Rock Canyon en ook hier zien wij een black bear en even later ook nog een Black Bear met 2 cubs in een boom, echter wel op behoorlijke afstand. Het is echter een goed begin hier in het Waterton Park.

Wij maken het niet al te laat deze avond, wij waren al vroeg op pad vandaag en zijn ook wel wat verreist. Wij gaan dan ook snel terug naar onze kamer en zoeken onze heerlijke bedden op.

  

 

Dag  10

Maandag  4 juni 2012

Waterton Park

Km  199,2

Wij staan niet al te vroeg op en gaan het eerst het weggetje naar Cameron lake op. De afslag er voor is nog in het plaatsje Waterton zelf en dus zijn wij er heel snel.  Wij zien al vrij snel een moeder  Black Bear met twee cubs in de bosjes langs de weg lopen. Deze blijven echter niet lang zichtbaar en ver-dwijnen dieper het bos in. Verder zien wij hier niets meer, maar als wij terug zijn op de hoofdweg  zien wij even na het visitor center en de afslag naar het “Prince of Wales”hotel  enkele auto staan half op de weg half op het voetpad ernaast en ja hoor in de boom zitten een grote bruine Black Bear met een 1 jarige zwarte cub, welke zich te goed doen aan de jonge blaadjes van de boom.

IMG_5953.JPG

Wij kunnen leuke foto’s maken al is het met het tegenlicht wel wat lastig. Ook kunnen wij gewoon onder de boom langs lopen. De moeder beer en haar cub maken zich totaal niet druk en eten rustig door. Inmiddels zijn er ook rangers gearriveerd en ook zij maken zelf ook enkele foto’s. Wel vragen zij de mensen niet al te lang te blijven staan daar het er ook wel een beetje lastig parkeren is en er steeds meer mensen bijkomen. Wij maken dan ook nog enkele foto’s en gaan dan verder een kijkje nemen op het weggetje naar Red Rock Canyon.

Ook hier hebben wij geluk  en ongeveer halverwege  zit een moeder black bear met 2 éénjarige cubs in de boom. Het is wat ver weg ,maar wel voor ons duidelijk zichtbaar. Als wij en poosje de beren bekijken zien wij dat ze de boom verlaten en door de bossen lopen. Daar is ook een kleine water-partij en de moeder beer gaat even heerlijk badderen. Het is ook lekker weer aan het worden en beren doen dit ook vaak om de black flies van zich af te houden. Gelukkig hebben wij en waarschijn-lijk ook de beren er op deze dag niet al veel last van. Als wij verder rijden zien wij opeens op een groot open stuk een wolf lopen. Deze loopt evenwijdig aan de weg en op zo’n 50 meter afstand. Als hij ons in de gaten krijgt blijft hij even staan en kijkt om naar ons. Heel netjes en ik kan hem met Amanda haar fotocamera goed opnemen. Dat is voor het eerst dat wij hier een wolf zien. Eigenlijk hadden wij dat hier niet verwacht.  Dat treffen wij dan maar weer. Op de terugweg zien wij ook nog een “Bruine” Black Bear. Een goed begin van deze dag dus.  Dan terug naar ons motel voor een korte rust.

Op de middag rit naar Cameron Lake zien wij ook weer een bruine Black Bear  en op het weggetje naar Red rock Canyon weer, waarschijnlijk dezelfde als vanmorgen, een black bear met 2 jongen in de boom op ongeveer dezelfde plek. Ook zien wij hier nog weer een bruine black bear, welke gewoon erg dicht bij de auto komt en geheel niet agressief of angstig overkomt.

Wij gaan in Waterton park na de middag rondritjes nog even op souvenir jacht en kopen bij de ons van vorige keren bekende zaak wederom een leuk beeldje van twee black bears cubs op en boomstam. Verder zien wij niet veel van onze gading. Aan de ander kant van de weg gaan wij wat eten wat ook weer prima is. Jaren geleden werd dit gerund door Chinezen, maar die hielden er mee op en heeft het enige tijd leeg gestaan. Sinds twee jaar zijn er nieuwe eigenaren en is er wel iets ver-anderd, maar het eten is erg nog prima.

Op de avondrondritten zien wij op het weggetje naar Cameron Lake nog weer een bruine black bear en ook een bruine black bear op de trip naar Red Rock. Het weer was prima deze dag met zon en wat lichte bewolking bij zo’n 21 graden. Wij besluiten dan ook om nog een dag en nacht langer hier te verblijven als het uiteraard kan in ons motel. Wij gaan dat gelijk even aan Barb vragen als wij terug komen bij ons motel en dat is zoals wij al verwachten geen enkel probleem.

Dan zoeken wij onze kamer en onze bedden op en zit deze dag er ook weer op.

  

Dag  11

Dinsdag  5 juni 2012

Waterton Park

Km 213,7

Wij staan weer niet al te vroeg op en gaan dan weer op pad richting Cameron Lake. Het weggetje is zo’n 16 km lang en dus doodlopend bij Cameron Lake, dat nog steeds voor 90 procent met ijs bedekt is. Ook op de laatste anderhalf km er naar toe ligt aan weerszijden van de weg nog vrij veel  sneeuw.

Hier loopt echter wel onze eerste beer over de sneeuwmassa. Deze is echter vrij schuw en is ook vrij snel weer in de bossen verdwenen.  Op de terug weg zien wij weer een bruine black bear, mogelijk dezelfde van de vorige dag. Het is wel ongeveer dezelfde plek waar wij deze zien namelijk.  Als wij verder voorin komen zien wij opeens en auto midden op de weg staan en ja hoor in de berm net achter de stalen vangrail loopt een black bear. De jongeman in de auto heeft zijn arm gestrekt uit het raampje van de auto en roept naar de beer. Hij rijdt ook wat verder en nu ook heel dicht tegen de vangrail aan. De beer loopt rustig te eten en ook richting zijn auto. Als de beer naast de auto komt gaat de beer met zijn voorpoten op de vangrail en kijkt dan zo de auto in. De jongeman strekt weer voorzichtig zijn arm uit en tikt zelfs de beer even snel boven op zijn neus. De beer blijft hier gewoon rustig onder en de jongen is helemaal enthousiast. De beer blijft nog even zo staan kijken, net als

IMG_6149.JPG 

                        

iemand die met zijn armen op de bar leunt en vervolgt dan zijn weg.  Wij praten even met de jongen die helemaal staat te trillen van de opwinding.  Hij wilde eens in zijn leven een wilde beer aanraken. Nu dat is hem gelukt, maar wij vertellen hem dat het wel erg link was om dat te doen. Vooral omdat en beer erg gevoelig is op zijn neus.  Dan gaan wij verder naar Red Rock Canyon. Hier zien wij deze morgen echter helemaal niets.

Wel staat aan het begin van deze weg als je aan komt rijden een stalen plaat in de vorm van een beer en ook zo geschilderd. Het is zo neer gezet dat het net echt lijkt en vele mensen en wij ook denken ook in eerste instantie “he daar staat een beer” dat is dan ook wel zo maar dus geen echte.  Wel grappig en heel goed neergezet.

Als wij ’s middag weer hier komen zien wij in het begin in de verte tegen de bergwand, op ongeveer een kwart hoogte een Black Bear lopen. Verder zien wij niets deze middag.

Dan maar wat eten in het plaatsje Waterton zelf. Wij nemen nu het restaurantje schuin tegenover het politie bureau, waar men vele kentekenplaten van diverse staten van de USA en Canada heeft neer gehangen. Als wij wachten op het eten gaat Amanda in de bijbehorende souvenirshop kijken naar een warme trui. Vooral de avonden zijn nog erg fris. Dat gelukt en kunnen wij na het eten nog voor de laatste keer het park in. In het geheel vinden wij het nog niet erg druk in het park, maar wij zijn dan ook wel weer erg vroeg. Maar ja dan heb je ook volgens ons de meeste kans om beren te zien en ook dit keer is dat dus wel weer het geval. Wij gaan deze avond op tijd het park in daar men slechter weer heeft voorspeld. Overdag was het nog goed met af en toe zon, maar er wordt echt slechter weer verwacht. Op het weggetje naar Cameron Lake zien wij weer één Black Bear, welke snel weg is en een bruine Black Bear.  Op het weggetje naar Red Rock Canyon zien wij pas bij het verlaten hiervan op het open stuk dus vrij voorin een Black Bear de weg over rennen en snel verdwijnen. Op dit stuk zo voorin hebben wij nog niet eerder beren gezien. Weer een teken dat ze overal kunnen zitten.

De lucht begint dan al te betrekken en het wordt snel aardig donker. Wij keren dan ook snel terug naar onze kamer van het motel.  Na nog koffie en thee te hebben gedronken ga ik slapen, wij willen morgen op tijd vertrekken. Amanda gaat nog even op de mini laptop kijken en ziet dat men ook zelfs waarschuwt voor Tornado’s in onze omgeving. Het weer is inderdaad ook snel omgeslagen en het waait erg hard. Ik slaap er wel om, maar Amanda is bang geworden en slaapt niet erg best.

Vervelend maar het is niet anders. Wij hebben wel al besloten om de volgende dag niet naar Radium Hot Springs te gaan , daar hier veel regen wordt verwacht voor de komende dagen. Wij gaan kijken of wij naar Jasper kunnen komen. Daar zijn de verwachtingen beter, maar ook wel af en toe regen. Wij zullen het wel zien.

Dag  12

Woensdag  6 juni 2012

Waterton Park – Jasper

Km 656,7

Al wij opstaan is het weer nog steeds erg winderig en regent het ook. Net als wij weg willen rijden komt Barb van de receptie van het motel net aanlopen . Zij is die nacht naar huis geweest en vertelt dat het er stormachtig is geweest en er is ook een Tornado, geweest, echter wel enkele honderden km hier vandaan. Wij nemen afscheid van haar en gaan dan op weg richting Pincher Creek. Het regent voortdurend en wij passen onze snelheid daarop wel een beetje aan. Het is wederom niet erg druk op de weg en kunnen dus toch wel opschieten. Na Pincher Creek slaan wij af de Highway 3 richting Crownest Pass op. Hiervoor echter slaan wij af de ons nog wel van voorgaande jaren bekende Highway 22 North op .Ook hier weer enorm rustig op de weg en het lijkt een beetje te willen opklaren.  Op en gegeven moment zien wij ook weer de baseball caps op elke paaltje van de afrastering van het land gespijkerd en dat over enige kilometers. Er komen nog steeds wel nieuwe bij, maar de oudere raken ook wel wat verweerd. Toch wel een leuk gezicht. Wij komen zo in Black Diamond en moeten hier linksaf om de 22 te kunnen blijven volgen richting Turner Valley . Ook hier blijven wij de 22 in noordelijke richting volgen tot in Millarville. Hier slaan wij af binnendoor via de 549en daarop slaan wij af de 762 North op. Zo komen wij dan weer op de 22 terecht, welke hier ook wel de Cowboy Trail wordt genoemd. Het is een mooie route, alleen het weer werkt nu niet mee. Het blijft maar regenen. De 22 kruist dan de Trans Atlantic Highway (de nr 1)en hier op vervolgen wij onze weg richting Banff. Bij Canmore begint het harder te regenen en is het zicht soms erg beperkt. Dat rijdt niet erg prettig, maar wij kunnen niet anders.

Wij laten Banff nu links liggen en willen even na Banff de 1A nemen door het park heen. Dit is de oude weg, maar net als wij van de grote vierbaansweg zijn afgeslagen zien wij allemaal borden met   “doorgaand verkeer afgesloten”. Dit wordt veroorzaakt door modderlawines die over de 1A heen komen en het rijden onmogelijk maakt. Dat komt door de grote hoeveelheden neerslag en als wij weer op de snelweg zitten zien wij ook dat veel land is ondergelopen en het water kolkend zijn weg probeert te vinden. Het water is ook bruin gekleurd door de modder. Het is ook bar en boos weer deze morgen.  BIJ Casstle mountains kunnen wij wel het tweede stuk van de 1A gaan volgen en zien wij hier op en gegeven moment enkele auto’s stilstaan  en ja hoor tussen de bomen tegen de heuvel op ligt en grizzly beer, die daar schijnbaar wil gaan slapen. Wel een kunst voor wie deze beer daar heeft ontdekt. Wij kunnen met moeite door de bossen heen een foto maken. Maar het lukt en de beer kijkt ons even aan, maar stoort zich verder niet aan de mensen die hier staan te kijken. Dan gaan wij weer verder en op de Ice Field Parkway  stroomt het water af en toe behoorlijk over de weg en neemt het veel modder en stenen met zich mee. Het is goed uitkijken geblazen. Het blijft maar regenen en het is dan ook een zeer slechte dag. In het Jasper NP, ongeveer halverwege de Ice Field Parkway  zijn  enkele  grote haarspeld bochten  waar wij hoogte moeten overwinnen. Ondanks het slechte weer komt in de eerste bocht op zijn dooie akkertje een black Bear de berg af en steekt rustig de weg over om aan de ander kant wat van de struiken te gaan eten. Wij stoppen even en maken enige foto’s. De beer trekt zich geheel niets van ons en anderen aan.

Zo komen wij aan in Jasper, twee dagen eerder dan gepland en gaan kijken of er twee nachten bijgeboekt kunnen worden in het Jasper House \bungalows. Hier hebben wij voor 5 nachten al gereserveerd, maar zijn dus twee dagen eerder. Dat lukt niet voor dezelfde kamer. Wel hebben ze grotere kamers voor en hogere prijs, dus besluiten wij even in Jasper zelf te gaan kijken. Het Jasper House Bungalows ligt ongeveer 3 ½ km buiten Jasper zelf aan de 93A. De eerste drie a vier Motels hebben nog wel kamers maar voor veel te dure prijzen, meer dan 250 a 300 Dollar per nacht. Uiteindelijk tussen al deze dure motels vinden wij er één voor 95 dollar per nacht en die bespreken wij gelijk voor de komende twee nachten. Wij komen hier bij de receptie ook nog twee Nederlanders tegen die vanuit Vancouver komen en al vijf dagen regen achter elkaar hebben gehad. Mogen wij dus niet klagen. Het is een prima motel met lekkere bedden en wij houden gelijk maar de gebruikelijke korte rust. Amanda zoekt nog even via  de mini laptop en skype contact met haar broer en vriendin en dat lukt prima, gaat wel ten koste van een gedeelte van mijn rust, maar wat geeft het, het is toch wel geweldig dat dit zo maar kan.Hierna gaan wij eerst in Jasper zelf wat eten en na het eten even het Park in naar de weg naar het Maligne Lake.

Op de heen weg zien wij op ruime afstand een Black Bear met 2 cubs en een Bald Eagle ook op afstand. Op de terug weg  vrij voorin het park loopt ook nog een Black bear in de hoge berm langs de weg. Zo ver voorin hebben wij vorige keren nooit en beer gezien. Het weer is iets beter geworden, maar het was al met al en lange dag en wij gaan op tijd terg naar onze motelkamer. Na de ook gebruikelijke koffie en thee zoeken wij het bed op en ook deze dag zit er op.

 

Dag  13

Donderdag  7 juni  2012

Jasper  (Jasper NP)

Km 513.9

Wij staan tegen achten op en gaan dan via Jasper zelf  op weg naar het  Maligne meer. Het weer lijkt iets beter. Het is heel erg rustig op de weg en dat komt waarschijnlijk wel door het weer. Op een bepaald  komen wij over een brug en het snel stromende water is voor de ene helft helder en de voor de ander helft bruin van de modder. Even verderop komen nl twee wateren bij elkaar en de één is gewoon bruin van de modder. Wij zeggen al spottend “Duo Penotti in één pottie” . Het is eigenlijk wel een prachtig gezicht en geeft aan hoe de natuur te werk gaat. Even verderop zien wij de eerste zwarte beer, welke echter heel moeilijk zichtbaar is tussen de bomen en je oog moet er net op vallen. Even verderop hebben wij meer geluk en loopt een Black Bear rustig in de berm van de weg te eten. Bij het restaurant en bijbehorende souvenirshop gaan wij eerst even een broodje eten. Wij zijn de eerste klanten en er komen pas als wij weggaan en paar andere personen binnen. In het souvenir-shopje kunnen wij ook niets van onze gading vinden en het is er ook erg duur. Dan gaan wij maar terug richting Jasper. Op de terugweg zien wij geen wild meer, Gelukkig is het weer wat beter aan het worden en het is ook tenminste droog. Wij laten Jasper rechts van ons liggen en gaan nog even kijken op de 93A, waar wij ook helemaal geen wild zien. Ook komen wij hier bijna geen ander verkeer tegen. De zijweg naar de skypistes rijden wij ook nog een stuk op. Voorgaande jaren kon meneen heel groot deel van deze weg rijden, doch nu maar een korter stuk, daar men met de weg bezig is. Jammer daar hier ook wel wild te zien is, alhoewel wij op enkele elanden na hier nog nooit in voorgaande jaren beren hebben gezien. Ook de weg naar de Mount Editt Cavell is afgesloten ivm met het aanbrengen van een nieuwe asfalt laag. Wij gaan dan maar even kijken in Jasper zelf, maar hier kunnen wij ook in eerste instantie niet iets van onze gading vinden. Dan toch nog even terug naar de weg naar het Maligne meer. Het is omstreeks 12 uur en in voorgaande jaren hadden wij volgens Amanda tussen de middag altijd veel geluk en zagen wij dan diverse beren. Nu zien wij ongeveer op dezelfde plek als de dag hiervoor weer op geruime afstand de moeder Black Bear met de twee cubs lopen. Ook de Bald Eagle, welke op ongeveer de zelfde plek in een boomtop zijn nest heeft is nu goed zichtbaar. Wij keren hier ook om en gaan eerst even terug naar ons motel in Jasper voor de gebruike-lijke middagrust.

Daarna gaan wij toch nog weer naar het Maligne Meer en zien op deze namiddag sessie slechts een “bruine” Black Bear. Wij zijn natuurlijk erg verwend met alle beren in de voorgaande jaren, dat het ons nu toch wat tegenvalt. Wat niet tegen valt is het eten bij  Smitthy’s in Jasper. Het is hier ook vrij druk met eters en ook in het plaatsje zelf is wat meer activiteit van toeristen. Na het eten gaan wij eerst richting de 93A en zien gelijk in het begin een “bruine”Black Bear. Er zijn opeens veel mensen en ook een stel mensen met motoren met zijspan. Als die verder willen rijden, duwen zij eerst met vereende krachten de motor zeker 100 meter verderop voor zij hem starten. Dat maakt nogal wat kabaal en zij doen dit dus zeer netjes om de beer niet aan het schrikken te maken, waardoor deze mogelijk weg zou lopen en de overige mensen er niets meer aan hadden. Mag ook wel eens gezegd worden. Van de aanwezigen zijn er enkelen die ook steeds naar de andere kant van de weg in de bossen kijken. Als ik hen vraag of er wat te zien is antwoorden zij dat deze beer gisteren ook al was en het paartijd is en er toen een grote  Male Black Bear achter deze beer aanzat. Het is dus oppassen dat deze nu  niet plotseling achter ons op komt dagen. Dat zou gevaarlijk kunnen worden. Echter de beer laat zich niet zien en wij vervolgen onze weg. Was het begin hoopvol, de rest van de 93A zowel heen als terug levert niets meer op. Dan toch nog even naar de weg naar het Maligne meer en ook hier is de score niet al te best en zien wij vrij achterin één Black Bear. Dat is het voor deze dag en wij gaan terug naar onze kamer in het Tonquin Inn motel voor de gebruikelijk koffie en thee.

Dag  14

Vrijdag  8 juni 2012

Jasper (Jasper NP)

Km 353,7

Wij staan tegen half acht op en pakken onze spullen. Wij verkassen deze dag naar het Jasper House Bungalows voor de komende 5 nachten. Na het uitchecken gaan wij tegen achten opnieuw richting  het Maligne Lake en zien op de zelfde plek als gisteren weer de moeder Black Bear met de twee cubs. Wij rijden verder en zien eigenlijk niets meer en ik twijfel of wij wel helemaal tot achter aan door moeten rijden. Wij doen het toch en al wij langs het restaurant bij het Maligne meer rijden zien wij op eens een  Black Bear  op een smal pad vanaf het restaurant komen aanlopen. Wij stoppen snel en even later steekt de beer achter onze auto de weg over om daar richting brug te lopen. Hij trekt zich totaal niets aan van ons en enkele andere mensen, welke ook zijn gestopt om naar de beer te kijken.  De beer loopt doodleuk over de brug en gaat dan langs het water dieper het bos in. Weer eens het gegeven dat de beren werkelijk overal  kunnen zitten. Nog nooit eerder hebben wij  hier in deze directe omgeving van het restaurant en de parkeerplekken een beer  gezien. Op de terugweg zien wij helemaal niets. Wij hadden wel gehoord dat er achter in het park langs deze weg een Grizzly beer met twee cubs was gezien, echter wij hebben ze niet gezien.

Uiteraard gaan wij ook nog even naar de 93A en zien hier ook slechts 1 Black Bear. Dan gaan wij kijken of wij al terecht kunnen in het Jasper House Bungalows. Het is ongeveer 12 uur en men is hier nog druk bezig met de kamers schoon te maken. Men heeft hier al alle nachten een bus vol toeristen die komen overnachten. Vaak blijven de gasten 2 of 3 nachten en dan komt de volgende bus. Dat is al vrij vroeg in het jaar, maar men zal er hier blij mee zijn. Wij kunnen pas na drie uur terecht op onze kamer dus gaan wij maar naar Jasper zelf en besluiten ook gelijk maar iets te gaan eten. Dat wordt het  Family restaurant naast de benzine pomp, schuin tegenover het Bed and Breakfast house, waar wij enkele jaren terug wilden overnachten, maar waar toen niemand te bekennen was en wij toen in het Jasper House Bungalows terecht zijn gekomen. Ook hier is het eten prima en wij gaan  daarna weer in Jasper zelf kijken. Dan gaan wij om drie uur weer richting het Jasper House Bungalows en krijgen wij nu de sleutel van kamer 48, welke wij ook al in voorgaande jaren hebben gehad en welke vlak naast de wasmachines is gelegen. Wij hadden hier speciaal om gevraagd en dat is weer prima geregeld ondanks dat er nieuwe eigenaren zijn en ook ander personeel. Dan ook weer even de gebruikelijk rust en zien ook dat er weer een nieuwe bus met toeristen aankomt. Diversen gaan buiten, het weer is aangenaam geworden, via hun mobieltje even internetten. 

Wij gaan deze avond alleen even op de 93A kijken en zien weer in het begin een “bruine” Black Bear, waarschijnlijk dezelfde van de vorige dag. Wij rijden via de Athabasca Falls en besluiten via de Highway 93 terug te gaan. Amanda rijdt en ik sluimer wat weg. Opeens remt Amanda af en ja hoor  er loopt langs dit stuk highway een Black Bear in de brede berm van de weg. Wij stoppen even en ook sluiten er meerder auto’s gelijk aan, al is is niet echt druk op de weg. Na enige tijd gaan wij weer richting ons Motel om lekker op tijd te gaan slapen. Deze dag is dan ook weer voorbij. Morgen op mijn verjaardag is slechter weer voorspeld en willen wij naar Hinton rijden om daar een bezoekje te brengen aan de Wal Mart.

 

Dag  15

Zaterdag  9 juni 2012

Jasper  (Jasper NP)

Km 353.7

 

Wij staan op deze nationale feestdag, ik ben nl jarig, om ongeveer 8 uur op en willen deze dag het eerst naar Hinton rijden om in ieder geval even bij de Wal Mart te gaan kijken.  Het weer is zo als voorspeld regenachtig.  Wij zien als wij net buiten Jasper zijn ter hoogte van het kleine vliegveld wel enkele groepen Elken lopen. Om te grazen hebben zij hier een prachtig terrein grote open groene grasvelden. Het is echter jammer dat het zo regent, al schijnen de Elken zich er niet veel van aan te trekken. Je mag 90 km per uur rijden op deze highway. Er zijn echter enkele stukken van ongeveer 2 km, waar je maar 70 km per uur mag rijden. Hier is een vergrote kans van overstekend wild.  Op borden kan men ook lezen dat er elk jaar weer toch nog veel groot wild (Wolven, beren herten, elken en elanden) worden doodgereden, hetgeen toch altijd weer zonde is. Wij zien verder echter geen wild meer en het begint vlak voor Hinton nog harder te regenen. Het is nu echt bar en boos weer geworden. Wij stoppen gelijk bij de Wal mart die direct in het begin van Hinton is gevestigd en onderdeel is van een shopping  Mall. Wij neuzen er wat rond maar vinden verder niets  van onze gading.

In de shopping mall is ook nog een “Dollarama” , waar  je vele leuke dingen kunt kopen voor 1 of 2 of 3 0f 5 Dollar. Hier kopen wij nog wel enkele leuke dingetjes ook voor het thuisfront.  De verdere shopping  mall is niet zo interessant en wij gaan terug naar onze auto. Het weer is nog niet zo best en wij gaan maar weer terug richting Jasper. Wij zien de Elken op ongeveer dezelfde plekken als op de heenweg en gelukkig wordt het weer in Jasper wel iets beter. Wij nemen dan ook gelijk de afslag naar het. Maligne meer, maar zien nu helemaal niets. Dan maar terug naar onze kamer van het Jasper  House Bungalows . Amanda besluit om maar wat kleren te gaan wassen en ik probeer wat te internetten, maar met de vele regen gaat dit niet zo best.  Dan maar wat rusten, wij moeten toch op de wasmachine en droger blijven wachten. Als dit gebeurd is gaan wij naar Jasper om weer bij het wegrestaurant wat te gaan eten.

Hier hebben ze een groot tv scherm hangen met daarop de voetbalwedstijd tussen Duitsland en Portugal in de poule fase van het Europese kampioenschap. Nederland heeft ook al gespeeld tegen Denemarken en ik ben wel benieuwd naar de uitslag. Ik vraag dus aan de serveerster hoe de eerste wedstrijd is afgelopen en zij heeft waarschijnlijk in de gaten dat wij uit Nederland komen want zij zegt ons ´´die anderen hebben met één nul gewonnen´´.  Ik had dit eigenlijk wel verwacht. De verwachtingen waren veel te hoog. Het zal wel een domper zijn in Nederland. Hierna gaan wij nog even in Jasper zelf kijken, maar het weer is nog druilerig en niet erg lekker om in te lopen. Wij gaan nog even naar de 93A, maar zien hier niets en besluiten terug te gaan naar onze motelkamer. Voor morgen is beter weer voorspeld en wij zien dan wel weer.

 

Dag  16

Zondag  10 juni 2012

Jasper (Jasper NP)

Km  359,5

 

Wij staan deze morgen pas om half negen op en doen het lekker kalm aan. Het eerst gaan wij naar de 93A en pas in het laatste stuk zie ik opeens tussen de bomen een Black Bear lopen. Bijna er aan voor-bij gereden. Dus snel gekeerd en de Black Bear loopt lekker van de lage struiken bessen te eten.  Deze bessen zijn voor ons haast niet te zien en wij gaan de bessenstruikjes ook van wat dichterbij bekijken en zien dan dat deze vol met kleine rode bessen zitten. Zo vanuit de auto kun je deze bijna niet zien. De beren weten ze echter wel te vinden en de beer gaat er zelfs af en toe bij liggen om te eten. Inmiddels zijn ook andere auto’s gestopt om te kijken en opeens wijst één van de bestuurders achter mij en als ik mij omdraai zie ik nog net een Moose, welke de weg was overgestoken, in de bosrand verdwijnen.  Niet erg netjes omdat zo stiekem achter onze rug om te doen. Na nog even te hebben gekeken gaan wij weer verder, maar zien verder niets meer. Het weer is gelukkig beter dan gisteren en af en toe komt de zon lekker te voorschijn.

Vervolgens naar de weg naar het Maligne Lake. Bij het begin van  Medicine Lake zien wij weer de moeder Black Bear met de twee cubs. Even verderop zien wij op het stuk weg met gelijk naast de weg de diepe afgrond naar het meer zelf een  Black Bear de weg oversteken en de steile wand afgaan naar beneden naar het meer. De beer komt ook al van de steile helling vanaf de andere zijde van de weg en zo te zien heeft de beer er geen enkele moeite mee. Er stoppen meerdere auto’s en zo ontstaat op dit toch vrij gevaarlijke stuk weg gelijk een “Bearjam”. De beer trekt zich er verder niets van aan en vervolgt gewoon zijn weg en komt zelfs even later weer omhoog om de weg ook weer over te steken en ook zien wij de beer nu tegen de steile helling aan de ander kant van de weg opklimmen. Ook dit gaat de beer gemakkelijk af en verdwijnt de beer even later tussen de bossen halverwege de steile klim. Bij het watertje waar twee kleuren water te zien zijn is het duidelijk zichtbaar dat de bruine modderstoom smaller wordt.  Wij zien verder nog  een Bald Eagle overvliegen. Na wat opnamen te hebben gemaakt gaan wij weer verder en na Medicine Lake ziet Amanda een Moose lopen in het riviertje dat hier in de diepte naast de weg een S bocht maakt.

IMG_6581.JPG

 Wij keren snel, er is gelukkig niets te doen op de weg en kunnen wij ook even in de bocht van de weg stoppen. Dan blijken er zelfs twee Elanden te lopen. Ze hebben ongeveer dezelfde kleur als die van de bomen hier en zijn haast niet te zien als je er langs rijdt en wij vragen ons ook vaak af hoeveel wild wij mogelijk wel niet hebben gezien. Als wij verder rijden ziet Amanda ook nog een Moose welke bijna geheel verscholen tussen de bommen ligt. Ook een wonder dat Amanda hem zag.

Wij vervolgen verder onze weg en zien dat er verse sneeuw gevallen is achter in het park en de bergtoppen zijn weer helemaal bedekt met een witte laag sneeuw. Bijna aan het einde van deze weg zien wij in de berm een Black Bear met  drie 2 jarige cubs lopen. Dezen zijn totaal niet schuw en blijven gewoon op hun gemak in de berm van de weg lopen, ook als er diverse auto stoppen om ook naar de beren te kijken en de beren te filmen en te fotograferen, ook als de mensen er zelfs vrij dicht bij uit hun auto staan te fotograferen.  Wel komt nu ook een ranger in zijn auto de zaak in de gaten houden. Wij gaan onze weg vervolgen , maar zien verder niets meer en ook niet op de terugweg.  Wij gaan terug naar Jasper en besluiten om wat te gaan eten. Dat doen wij nu bij de Chinees, welke schuin tegenover het stationnetje  is gehuisvest. Het eten hier smaakt weer voortreffelijk. Ook merken wij dat het wel wat drukker geworden is in Jasper. Zal ook best met het weer te maken hebben.

Na het eten kijken wij nog wat rond in Jasper zelf en gaan daarna weer even terug naar onze kamer van het Jasper House Bungalows, voor de gebruikelijke rust. Tegen de avond rijden wij eerst naar Jasper en nemen nu de weg naar het Pyriamid Mountain Resort dat ten noorden van Jasper ligt en ook hier moeten wel beren en ander wild zitten. De weg er naar toe gaat behoorlijk omhoog en eerst zijn en nog diverse huizen aan beide kanten van de weg met schuttingen om de tuinen. Dit om voornamelijk beren te weren die naar voedsel komen zoeken. Het water stroomt nog in de goten van de weg naar beneden. Er is ook wel veel water gevallen de laatste dagen. Bij het resort is het vrij druk en het is, hoe kan het hier ook anders, en prachtige omgeving met twee mooie meren. Er wordt wel gewaarschuwd voor wolven, die eerder in het jaar een meisje hebben aangevallen. Het is een doodlopende weg en wij zien geheel niets aan wild. Het is er waarschijnlijk gewoon te druk met mensen en wij keren om, om  naar het Maligne meer te gaan. Vrij voor in het park, niet ver van de souvenirshop  staat een auto langs de weg en wij kijken of er iets te zien is. Wij zien niets en rijden langzaam door. Ik blijf wel  in mijn achteruit kijkspiegel kijken zie dat er meerder auto’s wel  stoppen. Dus toch maar even omkeren en ja hoor hadden wij toch bijna een Black Bear gemist, welke hier rustig in de berm loopt te eten. Weer een gegeven dat je zomaar een beer over het hoofd kunt zien, zelfs als er ander auto al bij stilstaat.

Bij het Medicine Lake zie ik opeens een Black Bear van de steile helling af komen lopen en de weg oversteken. Hier klimt de beer gelijk in een boom en gaat zich te goed doen aan de verse blaadjes van de boom. Er stoppen gelijk meerder auto’s en de beer vind het wel genoeg en verlaat de boom en gaat verder de steile wand af richting het meer zelf. Wij rijden nu verder, maar zien verder niets meer, ook niet op de terugweg. Het valt ons wel op dat er in Jasper zelf geen Elken te zien zijn. Twee jaar terug hebben ze de Elken zo’n 100 kilometer buiten Jasper gebracht, maar ze waren al weer te-rug gekomen. Waarschijnlijk zij de ELken hier ook in de bossen teruggetrokken om jongen te krijgen.

Wij gaan terug naar onze kamer om nog wat te internetten en dan zit ook deze dag er weer op.

 

Dag  17

Maandag  11 juni 2012

Jasper (Jasper NP)

Km. 291.6

Deze ochtend niet al te vroeg opgestaan en gaan eerst naar het Maligne meer en zien wederom een Eland/Moose in de S bocht van gisteren. Het is nu echter maar één. Even verderop  zien wij ook de de moeder Black Bear met de drie 2 jarige cubs weer, welke ook weer rustig in de berm lopen gras te  eten.

 IMG_6853.JPG

 

Er zijn niet veel mensen en wij kunnen lang blijven kijken. Als er wat meer mensen komen gaat de moeder beer met de cubs een dennenboom in en  lijkt daar te gaan slapen. Wij gaan terug richting Jasper en zien in het deel voor Medicine Lake weer enkele auto’s aan de kant staan en inderdaad hier zitten twee Black Bears op de schuine wand tussen de bomen. De een loopt rustig te eten en de tweede kijkt alleen maar naar de eerste. Het is paartijd en het is duidelijk een mannetje dat achter het vrouwtje aanzit. Wij hebben dit in voorgaande jaren ook al meegemaakt en nu dus ook weer. Het maken van mooie opnamen is niet erg gemakkelijk daar deze twee beren tussen de vele bomen en struiken bivakkeren. Dan maar weer verder en gaan in Jasper wat eten op het terrasje in de hoofdstraat, waar je vanaf 1 hoog de straat in kunt kijken en over de huizen/winkels heen zie je de bergen op de achtergrond. Het weer is nu vrij goed en zonnig. Het eten valt en beetje tegen.

 Na het eten gaan wij richting de 93A en zien nog op de 93 zelf vlak na het Jasper House Bungalows, ongeveer 500m meter voor de officiële ingang van het park plotseling een grizzly beer in de linker berm van de weg. Wij stoppen en keren om en staan net weer  stil en dan komt de grizzly beer de weg op om over te steken naar de andere zijde van de weg. Daar klimt de grizzly tegen de steile wand van de berg op en verdwijnt dan verder tussen de bomen. Net voor de grizzly beer is overge-stoken zijn twee fietsers hier gepasseerd en wij zien hen nog even verderop rijden. Zij hebben de beer niet gezien, maar het geeft maar weer eens aan dat je ze overal kunt tegenkomen en er altijd risico's zijn. Het zijn en blijven WILDE dieren.  Op de 93A ziet Amanda opeens een Black Bear met een heel kleine cub, die dit jaar in januari is geboren. De cub is vrij schuw en aangezien zij op een hoger gedeelte lopen dan de weg is het ook hier moeilijk fotograferen en blijft de cub ook steeds wat verder weg achter de moeder te zitten. Wat verderop op de 93A loopt ook nog een Black Bear tussen de bomen en is erg moeilijk te zien, maar dat kun je hier ook wel verwachten. Via de 93 zelf na de Athabasca Falls gaan wij terug naar onze kamer en doen het deze middag verder rustig aan.

Op de avondtrip naar het Maligne meer zien wij wederom de moeder Black Bear met de drie jongen. Verder is het deze avond niets en zijn wij op tijd terug op onze motelkamer. Het is ook lekker om even niets te doen en lekker rustig  te relaxen bij en kopje thee en koffie.

 

Dag  18

Dinsdag  12 juni  2012

Jasper (Jasper NP)

Km 239.9

Wij beginnen deze laatste dag hier in het Jasper NP op de 93A en zien wederom hier de moeder Black Bear met de kleine cub. Het weer is goed en de zon schijnt lekker, maar verder zien wij hier geen wild. Dan maar weer richting Jasper zelf, waar wij gelijk maar weer gaan eten.  Dan voor de laatste keer deze middag naar het Maligne Lake, waar wij bij het begin van het Medicine Lake weer de moeder beer met de twee cubs zien lopen.. Bij de steile wand van het Medicine Lake zien wij onder bij het water ook nog een black Bear lopen en bijna aan het einde staan aan de rand van de steile wand een groepje berggeiten met jongen. Deze zijn waarschijnlijk net van hoger gelegen gedeelten teruggekomen, waar ze de jongen hebben gekregen. Wij hadden ze ook al gemist, daar in voorgaande keren dat wij hier waren deze geiten met hun jongen altijd wel in deze omgeving te zien waren.  Op de terugweg zien wij ook nog weer een Elk met een groot gewei in de lage berm van de weg grazen. Alleen het gewei komt eigenlijk net boven de weg uit.

Wij gaan nog even in Jasper zelf kijken en zijn dan tegen vijven terug op onze kamer. Wij gaan hier vast de koffers ordenen, daar wij morgen op tijd willen vetrekken voor de trip naar Banff. Het was weer aangenaam vertoeven hier in Jasper en ook het weer was vrij redelijk op enkele dagen na, maar wij mogen echt niet klagen. Ook hebben wij weer vele beren gezien, al was het wel wat minder dan de vorige keer hier, maar er zijn ook wel toeristen die niets zien en dat kunnen wij beslist niet zeggen. De verdere avond doen wij het gewoon lekker rustig aan en gaan niet meer op pad.

Dag  19

Woensdag  13  juni  2012.

Jasper – Banff  (incl. Banff-Radium Hot Springs-Banff)

Km. 578,6

Wij staan tegen zessen op en zoals eigenlijk al voorspelt is het weer regenachtig geworden, maar hoe kan het ook anders wij gaan vandaag over de Ice Field en daar hebben wij tot nu altijd regenachtig weer gehad. Even na zessen rijden wij weg en nemen nog wel de 93A. Wij zien hier echter geen beren meer, maar wel komt ons een Elk met een kalfje tegemoet. Deze is natuurlijk pas geboren in de dagen hiervoor en nu gaan ze terug richting Jasper. Als de moeder Elk ons ziet gaat ze gelijk met haar jong de bossen. Het is hier echter maar  een smalle strook bos en daarachter het snel stromende water. De Elk gaat met haar jong het water in en ze zwemmen half meegedreven door het water naar de overkant. Het jong blijft dicht bij de moeder , welke het kalfje ook met haar lichaam zo veel mogelijk tegen de krachtige stroom beschermt. Zo komen ze veilig en heelhuids aan de overkant. Wij vervolgen nu verder onze weg. Het miezert heel licht en het is ook wat donker weer, maar zeker niet zo erg al op de heenweg. Wij maken onderweg nog wel enkele opnamen van de natuur en stoppen bij het wegrestaurant bij de Crossings, waar wij gaan ontbijten. Wij hebben er dan al weer enkele uren opzitten. Wij zijn volgens ons de eerste klanten en na ons komen nog enkele Japanners binnen, maar druk is het echt niet. Ook kijken wij na het ontbijt nog even in de bijbehorende souvenirshop, welke echter niets van onze gading heeft en daarnaast ook erg prijzig is. Dan vervolgen wij onze weg en  even later zien wij diverse auto en fotografen langs de weg in de berm staan. Aan onze rechterzijde is een groot open vlak terrein en op zo’n150 meter van de weg loopt een grizzly beer met 2 cubs (welke dit jaar zijn geboren) richting de weg. Wij stoppen ook gelijk en kiezen een goede positie daar de beren bijna precies onze richting opkomen. Hiervoor lopen zij langs een klein stroompje. Welke zij ook af en toe even oversteken. De moeder grizzly graaft af en toe verwoed in de grond en wij zien af en toe de stukken grond door de lucht gaan. De jongen doen de moeder alles na en leren zo straks voor zich zelf te zorgen. Af en toe staan wij buiten de auto te filmen en te fotograferen. Het miezert nog steeds, maar dan weer iets meer dan weer wat minder.

IMG_7102.JPG

Wij kunnen echter mooie opnamen maken, ook vanuit de auto door het open zijraam. De beren lopen erg langzaam, soms staan ze wat langer op een bepaald punt stil, richting de weg en wij vermoeden dat ze ook de weg willen oversteken. Zo zijn ze op een gegeven ogenblik zo’n 20 meter van de weg verwijderd, maar daar is inmiddels zoveel drukte van fotograferende mensen dat de moeder beer het niet aandurft en terug gaat om het even later op nieuw te gaan proberen. Ook deze poging strand vanwege de vele mensen op de weg. Zelfs bussen staan nu stil. Wij hebben er al zeker 45 minuten gestaan en besluiten om nu dan ook verder te gaan. Wij hebben het nu erg getroffen en voor het eerst hebben wij hier op de Ice Field Parkway grizzly beren gezien.

Wij vervolgende de Icefield Parkway richting Banff en nemen dan weer de afslag naar de 1A. Het mie-zert  nog steeds maar de lucht lijkt wat op te klaren en wij kunnen nu ook de gehele 1A volgen. Wij zien echter geen wild meer. Wel zien wij na Johnston canyon de plekken waar een week geleden de modderstromen over de 1A kwamen en wij hier toen niet langs mochten.  In de bermen en sloten liggen nog vele boomstammen die door de modderstromen zijn meegevoerd en die nu eerst aan de kant geschoven zijn, zodat men de weg weer kan gebruiken. In Banff gaan wij eerst even in het stadje zelf kijken en het is inderdaad droog geworden. Wij parkeren de auto in een parkeergarage vlak ach-ter de Banff Avenue en daar kunnen wij 2 uur lang gratis staan. Wij gaan een kijkje nemen in diverse souvenir zaken, maar het is toch behoorlijk lastig om wat leuks te vinden en ook zien wij maar erg weinig mooie beelden van beren. Dan nog maar even wat kleine boodschapjes doen in de supermarkt en dan naar het door ons besproken Voyager Inn motel vooraan aan de Banff Avenue. Het is hier echter erg druk en wij kunnen pas na 3 uur hier terecht. Dat is jammer daar ik eigenlijk wel even had willen rusten.  Wij besluiten dan maar om via de 1A naar Radium Hot Springs te gaan. Een week geleden hadden wij vanwege het slechte weer Radium Hot Springs overgeslagen en hier heb je in deze tijd van het jaar goede kans beren te zien. Het is al met al toch wel weer zo’n 130 kilometer rijden. Dat doet Amanda nu daar ik toch wel aardig vermoeid ben en af en toe even in slaap val. Het weer was goed maar hoe dichter wij bij Radium Hot Springs komen hoe donkerder het in de lucht wordt en uiteindelijk begint het ook te regenen. Wij overwegen om maar om te keren, doch rijden toch maar door omdat wij ook in Radium Hot Springs ook wat willen gaan eten. Dat blijkt en goede keus te zijn wat even later zien wij de eerste Black Bear in de brede berm van de highway 93 lopen.

Uiteraard stoppen wij gelijk en dat doen gelijk ook meerder auto’s. Na wat opnamen gemaakt te hebben rijden wij verder en zien ongeveer een  kilometer verder weer een Black Bear zich te goed doen aan het verse gras en de paardenbloemen. Na ook een korte stop rijden wij weer verder  en niet veel verder dient nummer 3 zich aan en even verder nummer 4.  Er wordt  ook op elektronische borden gewaarschuwd voor beren op de highway en nog geen 200 meter na dit bord zit nummer 5 al op ons te wachten. Deze zit vlak aan de weg daar de bermen hier ook maar erg smal zijn tussen de bergen in. Al de beren zijn erg rustig en trekken zich niets van de mensen aan.  Dan rijden wij RHS binnen en gaan eten in het Family Restaurant, waar wij ook jaren geleden al eens eerder hebben gegeten en nu ook weer uitstekend smaakt. Het is nog steeds druilerig weer als wij weer terug gaan richting Banff. Op de terugweg zien wij gelijk op het eerste stuk net als op de heenweg nog 3 beren lopen. Ook zien wij weer enkele herten lopen, maar het is nog wat te vroeg in de avond. Vaak lopen hier ’s morgens vroeg en tegen donker worden aan veel herten in de bermen, nu dus nog maar een paar. Wel zien wij nog een grote visarend in de boom zitten en kunnen deze ook nog mooi op de foto en video vastleggen. Dan verder terug richting Bannf. Het laatste stuk, welke wij normaal altijd via  de 1A door het park nemen, doen wij nu ook over de Highway 1, daar deze 1A ‘s avonds na 7 uur tot ‘s morgens  8 uur niet mag worden bereden in deze tijd van het jaar, daar er dan vaak veel wild hier over de weg loopt. De 4 baans Highway 1 kent hiervoor vele wildviaducten en er komen waarschijnlijk nog meer . Het heeft wel zes jaar geduurd voor de eerste grizzly beer hiervan gebruik maakte. Dit heeft men kunnen zien aan de hand van camera’s die men hiervoor speciaal had geplaatst bij de wildviaducten. In Nederland kennen wij ook van deze wildviaducten oa op de veluwe, tussen Apeldoorn en Arnhem.

Bij de Voyager Inn is nu alles snel geregeld en moeten wij twee grote trappen op naar onze kamer. Helaas hebben zij hier geen liften. Het is dan ook één van de goedkoopste motels in Banff en het is er ook erg druk. Verder is het allemaal best in orde en gaan wij nog even genieten van en kopje koffie en the op onze kamer en zoeken dan snel onze bedden. Het was toch wel een lange en vermoeiende maar enerverende dag.

 

Dag  20

Donderdag   14 juni 2012.

Banff – Peter Lougheed Park – Calgary

Km  225,1

Wij staan niet al te vroeg op en gaan dan op pad richting Canmore, waar wij afslaan om via het Nordic Center de 746 te nemen. Dit is in het begin een vrij steile klim over een half verharde weg met diepe afgronden aan één kant van de weg. Maar het is vrij eenvoudig te doen en op een bepaalde hoogte is de weg weer vlak en is het een heel mooie route. Hier moet ook wel wild zitten, maar dat moet je echte treffen. Het is geheel niet druk hier, wel af en toe komt ons een vrachtauto tegemoet die veel stof op doet waaien. Wij doen lekker rustig aan en zien ook wel plekken die men ons al eens eerder had aangegeven, waar vaak elanden te zien zijn. Maar dan moet je hier echt eerder op de dag zijn of tegen de avond en ook mogelijk later in het jaar, maar het is er een prima gebied voor met vele stroompjes en bosrijke gebieden in de dalen tussen de bergen. Op eens zie ik in de verte op een stukje vangrail een beest zitten. Ik kan van deze afstand niet zien wat het is en wij rijden er dan ook heen. Het beest is al van de vangrail verdwenen, maar als wij naast de vangrail parkeren zien wij het beest op de grote rotsen bij de waterval onder een boom zitten. Het blijkt een grote grondmarmot te

IMG_7283.JPG

zijn ( een PIKA). Het blijft wat rondlopen en dan stopt ook nog een auto achter ons om te zien wat er is. Ik krijg het gevoel dat dit ook wel een Nederlanders kunnen zijn en ik vraag derhalve ook waar zij vandaan komen en ja hoor, Uit Nederland, de een komt uit Hoogeveen en de ander uit Zwolle. Zo wisselen wij wat ervaringen uit en dan stopt ook nog en derde auto, geen Nederlander, maar een Amerikaan, die snel verder gaat daar die echt naar beren op zoek is. Ook gaan wij en de twee Nederlanders dan verder onze weg vervolgen. Wij zien verder geen wild meer, ook geen coyotes zoals zo mooi een paar jaar geleden. Aan het einde van deze weg is het visitor center en wij willen daar even een kijkje nemen, maar tot onze teleurstelling is de net als de vorige keer gesloten. Als wij verder willen rijden ziet Amanda op een in een open stukje in het bos vlak naast het visitor center een black bear met twee kleine cubs lopen. Wij stoppen dan ook gelijk weer, maar het is heel moeilijk te fotograferen, daar wij door een bomenhaag heen moeten kijken en ook de moeder beer is erg op haar hoede en jaagt af en toe de cubs de bomen in. Toch kunnen wij nog wat opnamen maken en dan laten wij de beren verder met rust en vervolgen wij onze weg. Hiervoor komen wij uit bij op de splitsing met de highway 40. Wij hadden graag hier afgeslagen naar de Highwood pass, allen deze weg gaat pas de volgende dag open. Dan maar de andere kant op en zien wij even later nog enkele big horn sheeps langs de weg lopen. Wij naderen nu de Trans Canada |Highway 1 en gaan nu richting Calgary. Het wordt nu weer wat drukker op de weg, maar alles gaat zijn gangetje. Wel moeten wij vanwege een ongeluk midden in Calgary even omrijden, maar ook dat is zo voor elkaar. Wij gaan eerst op zoek naar het door ons besproken motel van Super 8. Wij weten waar deze te vinden is daar wij ook hier al eerder hebben overnacht. Ook hier is alles zo voor elkaar en gaan wij een korte rust nemen.

Dan gaan wij op weg naar Sharon WIngenbach, deze hebben wij leren kennen in het vliegtuig toen wij vanwege mijn herseninfarct in 2010 terug gingen naar Nederland. Zij was toen uiterst vriendelijk en begripvol en Amanda had hier ook wel steun aan daar die uiteraard ook wel gespannen was hoe alles toen zou gaan verlopen. Wij hebben contact met haar gehouden en zij heeft ons uitgenodigd om bij haar een Alberta maaltijd te komen eten. Ik had haar adres opgezocht en via de route beschrijving komen wij met enkel kleine hindernissen bij haar aan. Zij ontvangt ons aller hartelijkst en wij gaan lekker even bij praten en ondertussen maakt zij het eten klaar. Echte Alberta beef met corn etc. Het smaakt voortreffelijk. Daarna gaan wij met haar in onze auto naar een prachtig uitzicht punt vlak bij haar huis. Hier kijk je op het centrum van Calgary en op de achtergrond zie je prachtig de Rocky Mountains met de besneeuwde bergtoppen. Echt een prachtig uitzicht punt in een heel rustige omgeving, waar veel mensen gaan wandelen in het park achter ons en langs de weg waar vele van deze uitzicht punten zijn. Daarna gaan wij terug naar haar huis en drinken nog wat koffie en thee. Wij spreken af dat wij haar de volgende dag op tijd een uur of zes op zullen pikken en dan nog weer naar de highwood pass gaan die dan open moet zijn. Wij vertrekken toch pas laat in de middag terug naar Nederland. Dan gaan wij terug naar ons motel en zijn ook nu wel weer erg vermoeid.

 

Dag  21

Vrijdag  15 juni 2012.

Calgary – Calgary Airport

Km 41,6

Midden in de nacht wordt ik wakker en ik lig na te denken of wij nog wel naar de Highwood pass moeten gaan. Ik ben nog steeds erg vermoeid en zie het niet zo meer zitten. Amanda wordt ook wakker en ik deel haar dit mede en ook Amanda heeft er geen echte zin meer in. Het is misschien wel vervelend voor Sharon, maar wij zullen haar, gelukkig hebben wij haar telefoon nummer op tijd bellen dat wij hier van afzien. Wij willen nog wel bij haar langs om haar mee uit eten te nemen. Amanda belt haar tegen zes uur en zij heeft er alle begrip voor, gelukkig. Wij kunnen nu nog wat uitslapen en gaan tegen half twaalf naar haar toe en gaan dan bij een Family restaurant lekker eten. Daarna brengen wij haar terug naar haar huis en hopen dat als zij weer eens naar Nederland komt,  zij ook echt bij ons langs komt. Zij beloofd dat. Dan nemen wij afscheid en gaan wij naar het vliegveld om eerst onze auto in te leveren. Dat is zo gebeurd en dan naar de vertrekhal, waar wij erg op tijd zijn en wij nog even moete wachten voor en incheckbalie van Air Transat opengaat. Dat is vrij snel en ook het inchecken is zo gepiept en zijn wij verlost van onze bagage. Dan gelijk door de paspoort en veiligheidscontrole en dan naar de wachtruimte bij onze vertrekgate. Gelukkig vertrekken wij niet meer zo laat in de nacht(vorige keer tegen twaalf uur) maar om kwart voor zeven. Het wachten is dan ook niet meer zo lang en wij zien ook ons vliegtuig dat uit Vancouver moet komen op tijd arriveren. Wij kunnen ook vrij op tijd instappen en het vliegtuig verlaat de pier zelfs iets eerder dan gepland.

 Dag  22

Zaterdag  16 juni 2012

Aankomst Schiphol / Schiphol  -  Zuidwolde

Alles verloopt voorspoedig en wij hebben en vlotte terugvlucht. De verzorging is ook weer prima. Wij komen ook iets eerder dan de planning(11.45 uur) om even voor half twaalf aan op Schiphol. Ook het afhandelen van de bagage is weer prima en als een van de eersten gaan wij via de douane naar de aankomsthal, waar wederom Wim en Loes, mijn broer en de vrouw, ons op staan te wachten. Dan snel naar de auto en op weg naar Zuidwolde, waar wij tegen drie uur aankomen. Amanda gaat dan snel even haar moeder halen, alleen ik maak het niet erg lang mee daar ik al snel mijn bed op ga zoeken en ook gelijk in en diepe slaap val. Deze vakantie zit er dan ook echt weer op.

Hans en Amanda Strabbing

 

                                                        ************************************

button_boven.jpg

Welkom bij Clubs!

Kijk gerust verder op deze club en doe mee.

Wat is dit?


Of maak zelf een Clubs account aan:


Aanbevelingen door leden:

Conny____ starstarstarstarstar

Ik wil deze club een aanbeveling geven vind het echt een super club, met mooie verhalen over Canada. Kom iedere keer met plezier lezen en geniet iedere keer weer van jouw mooie updates. Heel veel dank daarvoor. Liefs Conny